نوسانات HbA1c با افسردگی در افراد مسن مبتلا به دیابت نوع 2 مرتبط است
19 ژوئیه 2019- بر طبق آخرین تحقیقات، نوسانات دراز مدت HbA1c می‌تواند با علایم افسردگی در افراد مسن مبتلا به دیابت نوع 2 در ارتباط باشد.
یک گروه از محققان با گردآوری اطلاعات 837 فرد مبتلا به دیابت نوع 2 به مدت 9 سال که متوسط سنی آنها 73 سال بود به این نتیجه دست یافتند.
محققان با در نظر گرفتن مقدار HbA1cدریافتند که هر یک درصد تغییرپذیری هموگلوبین A1cبا 29 درصد افزایش علایم افسردگی همراه است.
دکتر Springerگفت: نتایج تحقیقات ما نشان می‌دهد که دست یابی به کنترل گلایسمیک پایدار می تواند برای پیشگیری از علایم افسردگی دربیماران مسن مبتلا به دیابت مهم باشد.
با این حال، محققان گفتند: که نتایج این مطالعه تنها نشان می دهد که ارتباطی بین این دو وضعیت وجود دارد اما مشخص نمی کند که تغییرات مقدار قند خون باعث بروز افسردگی می‌شود.
دکتر Springerافزود: این تحقیقات همچنان ادامه دارد، ما انتظار داریم با آنالیز داده های طولی بتوانیم درک درستی از روابط جهت دار کنترل گلایسمی و سایر مشخصات مرتبط با دیابت با افسردگی بدست آوریم. محققان تاکید کردند که حفظ کنترل قند خون برای کاهش خطر افسردگی در افراد مسن ضروری است.
دکتر Ehrmannاز موسسه‌ی تحقیقات آکادمی Mergentheimدر آلمان که به بررسی ارتباط دیابت نوع 2 و افسردگی در مطالعات قبلی خود پرداخته است، گفت: این مطالعه بر اهمیت دستیابی به مقدار HbA1cپایدار در یک سن مشخص و یک مقدار خاص در سابقه‌ی بیماری دیابت یک بیمار، در مقابل تلاش برای کاهش HbA1cتاکید دارد. این موضوع از اهمیت خاصی برخوردار است اما اهمیت ثابت نگه داشتن مقدارHbA1cباید در کنار سایر اهداف بالینی و پزشکی نظیر عوارض بیماری، بیماریهای هم آیندی(comorbidities) و عملکرد شناختی سنجیده شود.
علایم افسردگی باید به عنوان یک عامل مهم در تصمیم گیریهای بالینی برای بیماران مسن در نظر گرفته شود به این ترتیب باید در اعمال بالینی تأثیر تنظیمات درمانی یا تغییر اهداف درمان بر علایم افسردگی بررسی و سنجیده شود.
منبع:
www.diabetes.co.uk/news/2017/jul/varying-hba1c-linked-to-depression-in-older-people-with-type-2-diabetes-95924901.html